Dairesi
Karar Yılı
Karar No
Esas Yılı
Esas No
Karar Tarihi
İDARİ DAVA DAİRELERİ
2005
207
2003
66
07/04/2005
KARAR METNİ
Anjiyo Laboratuvarında Çalışmak Suretiyle Şuaya Maruz Kalınması Halinde, Bu Günlerle Sınırlı Olmak Üzere Günde 5 Saatten Fazla Çalışılmaması Gerektiği Hk.
Temyiz İsteminde Bulunan (Davalı): Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı
Vekili : Av. ?
Karşı Taraf (Davacı) : ?
Vekili : Av. ?
İstemin Özeti : Sosyal Sigortalar Kurumu İhtisas Hastanesinde Kardiyoloji ve İç Hastalıkları Uzmanı olarak çalışan davacının, günlük çalışma süresinin 5 saat olarak belirlenmesi için yaptığı başvurunun cevap verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açtığı davada, Ankara 6. İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 27.5.2002 günlü, E:2000/140, K:2002/2106 sayılı bozma kararına uyulmayarak verilen ve dava konusu işlemin iptali yolundaki ilk kararda ısrarına ilişkin bulunan 13.11.2002 günlü, E:2002/1540, K:2002/1576 sayılı kararı, davalı idare temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir.
Savunmanın Özeti: Anjiyo yapıldığında vücuda alınan radyasyonun olumsuz etkilerinin gün içinde tükenmediğini, aylar hatta yıllar sonra olumsuz etkilerinin görülebildiğini, radyasyonla ilgili bir uğraşının olmadığı günlerde ilgilinin tam gün çalışabileceğinin kabul edilemeyeceğini belirterek Ankara 6. İdare Mahkemesinin ısrar kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
Danıştay Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : Davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Ankara 6. İdare Mahkemesinin ısrar kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay Savcısı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, İdare Mahkemesince verilen ısrar kararının dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.
Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle İdare Mahkemesi ısrar kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından temyiz aşamasında davalı idarenin yürütmenin durdurulması hakkında istemi karara bağlanmayarak dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Sosyal Sigortalar Kurumu İhtisas Hastanesinde Kardiyoloji ve İç Hastalıkları Uzmanı olarak çalışan davacının, günlük çalışma süresinin 5 saatle sınırlandırılması yönündeki 25.12.1998 günlü başvurusunun yanıt verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açtığı davada, Ankara 6. İdare Mahkemesinin 17.11.1999 günlü, E:1999/552, K:1999/1295 sayılı kararıyla; mevzuata göre röntgen ışınlarına maruz kalan , röntgen ve radyom labaratuvarlarında çalışan bütün mütehassıs ve müstahdemlerin,bu serviste günde 5 saatten fazla çalıştırılamayacağı, bu süreyle mesai yapan kimselerin ise hastanenin diğer işlerinde kullanılamayacağının açık olduğu, kaldı ki, bir kısım özel nitelikli işlerde; sıhhi koşulların yetersizliği ya da çalışma ortamının olumsuz niteliklerine göre, koruyucu tedbirlerin ve çalışma süresinin ayrıntılı olarak belirlenmesinin Anayasa ve alt hukuk normları ile korunan kişi haklarının bir gereği olduğu, röntgen cihazlarıyla çalışan personelin çalışma sürelerinin de bu düzenlemelere uygun olarak düzenlenmesi gerektiği, bu durumda, davalı idarece şua izninden yararlandırılan, dolayısıyla röntgen ışınlarına maruz kaldığı tartışmasız olan davacının, röntgen ışını ile teşhis ve tedavi yapılan serviste günde 5 saatten fazla çalıştırılmaması yönündeki başvurusunun zımnen reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar vermiştir.
Bu karar temyiz incelemesi aşamasında, Danıştay Onikinci Dairesinin 27.5.2002 günlü, E:2000/140, K:2002/2106 sayılı kararıyla bozulmuştur.
Ankara 6. İdare Mahkemesi ise, 13.11.2002 günlü, E:2002/1540, K:2002/1576 sayılı kararıyla, Danıştay Onikinci Dairesinin bozma kararına uymayarak dava konusu işlemin iptali yolundaki ilk kararında ısrar etmiştir.
2368 sayılı Sağlık Personelinin Tazminat ve Çalışma Esaslarına Dair Kanunun 2. maddesinde günlük çalışma saatlerinin 657 sayılı Yasa hükümlerine göre tesbit edileceği hükme bağlanmıştır. 657 sayılı Yasanın 99. maddesinde de memurların haftalık çalışma sürelerinin 40 saat olduğu, ancak özel kanunlara dayanılarak çıkarılacak tüzük ve yönetmeliklerle kurumların ve hizmetlerin özellikleri dikkate alınmak suretiyle farklı çalışma sürelerinin tesbit edileceği kuralı yer almıştır.
Görüldüğü gibi Yasa koyucu Devlet memurlarının haftalık çalışma sürelerini tüm kamu personeli yönünden ortak bir esasa mutlak olarak bağlamamış kurumların ve hizmetlerin özelliklerine göre genel esastan ayrılarak farklı çalışma süreleri saptanmasına izin vermiştir. Röntgen ve radyumla tedavi müesseselerinde görevli personelin sağlıklarının yakın ve ağır bir tehlike altında bulunması nedeniyle bu personel yönünden 657 sayılı Yasa ve Devlet memurları için öngörülen haftada 40, günde 8 saat çalışma süresinden farklı bir düzenlemeye gidilmesinin hizmetin bir gereği olduğu tartışmasızdır.
Nitekim 3153 sayılı Radyoloji, Radyom ve Elektirikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanunun 3. maddesi uyarınca çıkarılan Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki Tüzüğün 2. maddesinde çalışma tarzına dair hükümlere yer verilmiş 19. ve 24. maddesinde de çalışma ve sağlık koşullarına ilişkin usul ve esaslar düzenlenmiştir.
Anılan tüzüğün 21. ve 22. maddesinde röntgen ve radyomla günde 5 saatten fazla çalışılmayacağı, bu şekilde çalışanların hastanenin başka işlerinde kullanılmayacakları ve bu kişilere gece uykularını ihlal edecek işler verilemeyeceği açıkça belirtilerek hizmetin özelliği vurgulanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden; davalı idareye bağlı Ankara İhtisas Hastanesinde kardiyoloji uzmanı olarak görev yapan davacının, radyasyona maruz kalması nedeniyle günde 5 saat üzerinde çalıştırılmaması istemiyle yaptığı başvurusunun reddedilmesi üzerine, bakılan davayı açtığı, davalı idarece ise kardiyoloji uzmanlarının hafta içi her gün değil bir veya en çok iki gün anjio laboratuvarında çalıştırıldığı, bu nedenle her gün röntgen çeken röntgen uzmanları ile aynı risk grubunda değerlendirilemeyeceği, aksi halde kardiyoloji olarak verilmesi gereken hizmetlerin aksayacağının ileri sürüldüğü anlaşılmıştır.
Bu durumda, her ne kadar mahkemece, davalı idarece, şua izninden yararlandırılan dolayısıyla röntgen ışınlarına maruz kaldığı tartışmasız olan davacının günde 5 saatten fazla çalıştırılmaması gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş ise de; davacının ihtisasının kardiyoloji olması ve anjio laboratuvarında çalışmak suretiyle şuaya maruz kalması karşısında günlük çalışma süresinin hizmetin özelliği dikkate alınmaksızın günde 8 saat olarak belirlenmesi yukarıda belirlenen düzenlemelere aykırı ise de, ilgilinin günde 5 saatle sınırlı çalışması hali ancak anjiyo laboratuvarında çalıştığı günlerle sınırlı olacağından anjio yaptığı günlere mahsus olmak üzere 5 saatten fazla çalıştırılmaması gerekli olup, aksi yönde tesis edilen dava konusu işlemde mevzuata uyarlık bulunmamaktadır.
Bu nedenle, Mahkemece, belirtilen hususlar gözönüne alınmaksızın davacının bu husus belirtilmeksizin günlük 5 saat çalıştırılması gerektiği yolunda verilen ısrar kararında hukuki isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Ankara 6. İdare Mahkemesinin 13.11.2002 günlü, E:2002/1540, K:2002/1576 sayılı ısrar kararının Danıştay Onikinci Dairesinin bozma kararı doğrultusunda BOZULMASINA, dosyanın Ankara 6. İdare Mahkemesine gönderilmesine, 7.4.2005 günü oybirliği ile karar verildi. (DAN-DER; SAYI: 110)
Haberler >
Kamu Görevlileri (Memur) Hukuku
Kamu Görevlileri (Memur) Hukuku Haberleri
