2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nda genel olarak ehliyet konusunda düzenleme yapılmamıştır. Bu Kanunun 31. maddesinde ise ehli­yet konusunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’na atıfta bulunmuş­tur. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu da, ehliyet konusunda Medeni Ka­nuna atıfta bulunmuştur. Öyleyse, genel olarak ehliyet ile ilgili kuralları Me­deni Kanuna göre çözeceğiz.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nda subjektif ehliyete iliş­kin olarak iptal davalarında menfaat ihlali ve tam yargı davalarında ise hak­kın muhtel olması şartı getirilmiştir.

Doktrinde ve mevzuatta belirtildiği üzere iptal davaları, idare tarafın­dan tesis edilen kesin ve yürütülmesi gereken işlemlerden dolayı şahsi, meşru ve aktüel bir menfaati ihlal edilenler tarafından açılabilen davalar­dır. Görüldüğü gibi bu davaların açılabilmesi için genel anlamdaki ehliyet ya­nında “menfaatin ihlal edilmesi” şeklinde bir şart aranmıştır. Bu şart her isteyenin idari bir işleme karşı dava açmasını önlemek için öngörülmüş­tür. Menfaat alakasının sınırı her olayda yargı yerlerince içtihatlarla belirle­nir. Objektif bir idari işlemin dava konusu yapılabilmesi için davacının bu iş­lemden hemen sonuç doğurabilecek ve zarar görecek şekilde etkilenmesi şarttır.[2]

Medeni usul hukukuna göre iki türlü ehliyet söz konusu olup, bunlar; “taraf” ve “dava” ehliyetidir.[3]

 

---